و حق آن است كه چون احاديث در باب هر يك واقع شده انكار نمىتوان كرد . اما عمده استخاره ، آن سه شق اول است كه در اين زمانها متروك است . مفتاح اول در بيان نوع اول است أعنى استخاره مطلقه سيد على بن طاووس به سند صحيح روايت كرده است ، از ابن أبى يعفور ، كه گفت : شنيدم از حضرت صادق ( ع ) كه مىفرمود در بيان كيفيت استخاره : كه تعظيم و تمجيد و حمد خدا مىكنى ، و صلوات بر محمد و آل او مىفرستى ، پس مىگوئى اللّهمّ انّى اسألك بأنّك عالم الغيب و الشّهادة الرحمن الرحيم و أنت علام الغيوب ، أسخير اللَّه برحمته پس حضرت فرمود : كه اگر امر سختى باشد كه بيم در آن داشته باشى صد مرتبه بگو ، و اگر امر سهلى باشد سه مرتبه بگو « 14 » . مؤلف گويد : كه ظاهر آن است كه تكرار صد بار و سه بار در أستخيراللَّه برحمته باشد ، و اگر از اول دعا مكرر بخواند شايد بهتر باشد . و اگر پيش از دعا بگويد سبحان اللَّه و الحمدللَّه و لا إله الّا اللَّه و اللَّه اكبر و لاحول ولاقوة الّا باللَّه العلى العظيم و بعد از آن ، آن دعا را بخواند شايد بد نباشد . و ايضاً ، به سندهاى معتبر از حضرت صادق ( عليه السلام ) روايت كرده است كه هر كه يك مرتبه خير خود را از خدا بطلبد و او راضى باشد به هر چه خدا از براى او ميسر گرداند ، البته حق تعالى آنچه خير اوست براى او ميسر گرداند « 15 » . و به سند معتبر ديگر روايت كرده است ، كه محمد طيار به خدمت حضرت صادق ( عليه السلام ) عرض كرد كه به ما رسيده است كه شما فرموده‌ايد : هر كه در امرى ، صد

--> ( 14 ) - بحار الانوار ، 91 / 256 از فتح الابواب سيدبن طاووس . ( 15 ) - بحار الانوار ، 91 / 256 از همان كتاب .